Actuele agenda

In het Groot atelier
Cécile Verwaaijen
Vaders en zonen, pasteltekeningen


Khaled, 2011

Cécile Verwaaijen is een buitengewoon oorspronkelijk kunstenares, die vooral in haar grote portretten van mensen die uit verschillende culturen afkomstig zijn, tot een zeldzame indringendheid komt.
Door het enorme formaat van haar pasteltekeningen, door haar nauwgezette manier van kijken, door de precisie van haar materiaalhantering en door het langdurige werkproces komt zij heel dicht op de huid en de psychologie van de geportretteerde.
Dat Cécile Verwaaijen in een aantal gevallen - in afzonderlijk tot stand gekomen portretten -zowel de vader als de zoon heeft afgebeeld berust grotendeels op toeval. Maar het is een gelukkig toeval dat aan de tentoonstelling extra cachet en spanning verleent.
Hoewel haar werken meestal op door haarzelf gemaakte foto’s zijn gebaseerd hebben zij een kwaliteit die het fotografische verre overstijgt. Door de uitzonderlijke maat van de pastels en haar intensieve en minutieuze werkwijze krijgen de door haar geportretteerden een aanwezigheid waarin zowel zelfbewustzijn als kwetsbaarheid afleesbaar zijn. De combinatie van gezichten uit verschillende culturen met achtergronden die zijn ontleend aan oosters aandoende patronen verleent haar tekeningen een geheimzinnige waarde. En ook het ontdekken van overeenkomsten en verschillen tussen de vaders en hun zonen maakt het zien van deze tentoonstelling tot een boeiend avontuur. Museum De Wieger in Deurne prijst zichzelf gelukkig deze fantastische pasteltekeningen te kunnen tonen.

Op zondagmiddag 11 maart 2012 zal Cécile Verwaaijen een rondleiding geven langs haar werk.
Aanvang: 15.00 uur
Aanmelden via info@cecileverwaaijen.nl of info@dewieger.nl
Beperkt aantal reserveringen.

Ter ere van deze expositie is er een hoogwaardige Certified Art Giclée druk uitgebracht van het werk 'Ali S'. Deze voortreffelijke druk die het origineel bijna evenaart, beantwoordt aan de allerhoogste eisen en is door gebruik van inkten en uv coating gegarandeerd levenslang kleurecht.

In het Klein Atelier
Helma Veugen
Het Peellandschap in litho’s


Peelwerk, 2011
Helma Veugen tekent en schildert meestal in de Groote Peel. Haar opa had er een stukje peelgrond waar hij turf stak, en op dat stukje grond wilde zij aanvankelijk gaan tekenen en schilderen. Als kind kwam zij al graag in dit gebied. Er is een speciale plek in De Peel waarnaar zij, al 6 jaar, onophoudelijk terugkeert. Die plek wordt gemarkeerd door een eenzame verwaaide boom. Die boom komt in bijna al haar Peelwerken in de een of andere vorm terug, meestal abstract uitgebeeld. Koos van Zomeren schreef een stukje over deze boom in NRC Handelsblad met de titel, als een rookpluim bij storm. Enige tijd geleden is de boom onder aan de stam als een luciferhoutje afgebroken en omgevallen. Helma Veugen werkt echter nog steeds in de Groote Peel op dezelfde plek. Ook haar litho’s van die speciale plek getuigen van haar grote liefde voor het ruige peellandschap, waarvan zij in alle seizoenen bij alle weersomstandigheden in haar werk wil getuigen. www.helmaveugen.nl

Helma Veugen aan de lithopers

 Op zondagmiddag 4 maart 2012 zal Helma Veugen, aan de hand van haar litho`s, in het Klein Atelier vertellen over hoe een lithografie tot stand komt.

Aanvang 14.00 uur, duur ongeveer 30 minuten

Aan te melden via mail@helmaveugen.nl of info@dewieger.nl

Helma Veugen over lithografie/steendruk

Steendruk is de voorloper van het hedendaagse offsetdrukken en is gebaseerd op het principe dat water en vet elkaar afstoten. Het voorbereiden van een steen waarmee gedrukt kan worden, kost al gauw 3 à 4 dagen.

Een lithosteen kan bijna oneindig vaak hergebruikt worden. Eerst slijp ik handmatig de oude afbeelding van de steen. Het slijpen geeft een zacht schurend geluid, ik zou erbij in slaap kunnen vallen. Terwijl ik de steen slijp ben ik, door de afmeting van de steen, al bezig met de afbeelding die erop komt te staan, zonder dat ik daar een voorstelling bij heb. Ik heb een vaag idee dat het ‘mijn’ boompje uit de Peel gaat worden of iets anders dat mij echt bezig houdt.

Er is de voorbereiding van de steen tegenover het moment waarop ik de tekening op de steen zet. Op de steen teken ik met zwart, zeer vet potlood en/of met zwarte vette inkt (tusche). Terwijl ik teken op de steen voel ik de grein (de "korrel") van de steen en die zie je later terug in de afdruk op het papier. Je hebt veel mogelijkheden op de steen. Je kunt op een droge steen, of op een kleddernatte steen een inkt- en/of potloodtekening maken. Graag laat ik de inkt uitvloeien op de steen, zet ik scherpe lijnen en maak ik zachte overgangen, zet ik diepzwart naast grijstonen.  Zoals ik in de Peel met Oost Indische inkt werk op papier, zo werk ik ook op de lithosteen. Soms zijn een paar lijntjes al voldoende.

Als de tekening op de steen droog is wordt die ‘vastgezet’ op de steen door middel van etsen. Het etsen vind ik een moeilijk gedeelte van de lithografie omdat ik alle grijstonen op de steen  in de afdruk op papier wil laten zien en ik niet te zwaar of te licht wil etsen. De temperatuur, het klimaat is van invloed op het etsen. Je etst met Arabische gom die licht zuur gemaakt wordt door er een paar druppels salpeterzuur aan toe te voegen. De gom bijt zich door de tekening heen in de steen en zet op die manier de tekening vast. Later zie en voel je aan de steen dat het geëtste gedeelte gladder is geworden dan de rest van de steen.

Voordat ik ga afdrukken stel ik de lithopers in. De druk van de rijver op de steen, het vel papier en de gladdekkersplaat moet goed zijn. Op de steen, zet ik meestal paskruisen  voor de aanleg van het papier. Het vel papier komt bovenop de steen te liggen De eerste proefdrukken op krantenpapier zijn grijzig.  Als de afdrukken zwart zijn ga ik verder op lithopapier.

Lithografie is vlakdruk. De tekening en het `wit` er omheen liggen op het zelfde niveau en worden gescheiden gehouden door de afstotende werking van water en vet. Om te kunnen afdrukken rol ik de steen in met een ruwlederen lithorol (lijkt op deegrol) met lithografische drukinkt. Voordat ik met de inktrol over de steen rol, maak ik de steen nat met een spons. Vanaf nu houd ik de steen constant vochtig. De inkt pakt alleen op de vette geëtste tekening en niet op de vochtige kalksteen.

Over het algemeen druk ik mijn afbeeldingen met zwarte lithografische drukinkt. Ik kan mij volledig uitdrukken in zwart(en). Een enkele keer gebruik ik naast het zwart blauw, bijvoorbeeld voor een blauwe lucht. Een mooi moment, is als je het gedrukte vel papier optilt van de steen. Ik zie dan hoe de afbeelding is geworden, iedere keer een beetje anders. Als de gedrukte litho tegenvalt, teken, schuur, kras en schilder ik door op de steen tot het mij goed lijkt. Gemiddeld maak ik een oplage van 10 afdrukken. Rest mij nog te zeggen dat lithograferen fysiek zwaar is. Met 1 drukgang van een steen van 80-120cm ben ik een uur bezig. Hoe groter de kalksteen is, des te meer tijd die vraagt bijvoorbeeld om in te inkten.<<<