 Henk Duijn, 2008, acryl op hout, 9,5 x 13 cm.  Henk Duijn, Zonder titel, 2009, acryl op hout, 15 x 13 cm. |
Henk Duijn Zinspelingen, Schilderijen Van 26 maart 2010 t/m 19 juni 2011 Opening op zondag 27 maart 2011 om 15.00 uur in Museum De Wieger. Openingswoord door Frank Lubbers, directeur van Museum De Wieger De schilderijen van Henk Duijn zijn vaak niet groter dan een hand. Toch bezitten ze een monumentale kracht die ze veel groter doet lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Hoe klein ze ook mogen zijn, ze kunnen toch een hele wand in evenwicht houden. Zijn schilderijen worden met plassen verf opgebouwd. Een figuur ontstaat vaak doordat hij niet de figuur zelf, maar de omringende achtergrond schildert, zodat de figuur als het ware uit de achtergrond opdoemt. Hij gebruikt weinig kleur. Zijn palet is meestal beperkt tot enkele fluwelige bruinen en zilverige blauwen. Slechts een enkele keer is er een fel rood of een teer roze te zien. De krachtige licht-donker-tegenstellingen versterken het dramatische effect van zijn schilderijen. Er is altijd een spanning aanwezig tussen de delen en het geheel. De vage vlekken waaruit de schilderijen van Henk Duijn zijn opgebouwd lijken ieder afzonderlijk niets voor te stellen. Alleen met elkaar vertellen ze een verhaal. Weliswaar een raadselachtig verhaal. Wat gebeurt daar precies? Zijn schilderijen zijn altijd uitsneden uit een groter geheel en bevatten meestal meerdere figuren die in een onduidelijke relatie tot elkaar staan en die in een mysterieuze handeling zijn verwikkeld. Handen en gebaren nemen in haast elk schilderijen prominente plaats in. Hoofden worden vaak aangesneden door de rand van het schilderij. Het lijken onvolledige beelden. De achtergronden zijn van weinig belang, behalve dan als vormbepalend beginsel voor de voorstelling. Ze zijn neutraal en worden slechts aangeduid door een donker of een licht fond. Het blijft in het ongewisse waar zich de taferelen afspelen. Alles lijkt in een andere tijd, in het verleden, plaats te vinden. We zien een volwassene met een kind, waarin een suggestie van zorg aanwezig is, maar het blijft in het duister gehuld wat er aan de hand is. We zien een groep mensen die naar iets kijkt dat voor de beschouwer van het schilderij onduidelijk blijft. In weer een ander schilderij lijkt iets gewelddadigs te gebeuren, maar wat precies? Ieder schilderij beeldt een raadselachtig en onverklaarbaar voorval af en er is sprake van een zonderlinge, zelfs bizarre relatie tussen de verschillende figuren. Je wordt uitgedaagd om je eigen verbeeldingskracht te gebruiken en de schilderijen te vullen met je eigen betekenis of interpretatie. In zijn thematiek, alsook in zijn kleuropvatting doet het werk van Henk Duijn wel wat aan Goya denken. Hij gebruikt vaak Goyeske taferelen: raadselachtig, geheimzinnig, soms ook angstaanjagend. Het is de Goya van de pinturas negras; de zwarte schilderijen, duister en mysterieus, die hij vanaf 1819 aan het eind van zijn leven op de wanden van zijn landhuis schilderde. Henk Duijn probeert vanuit het paradoxale gegeven van een irreële werkelijkheid en vanuit het buitengewone en het zonderlinge een beeld te scheppen, dat desondanks in staat is om universele waarden zichtbaar te maken. Publicatie Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie, met tekstbijdragen van Siegfried E. Mayer en Frank Lubbers en een 40-tal kleurenreproducties. Prijs € 12,50. |
 Jeroen Bodewits, Sasha, 2007, zeefdruk, 122 x 164 cm.  Jeroen Bodewits, Datsja #1, 2008, lambdaprint, 110 x 110 cm. |
Jeroen Bodewits Datsja’s en meisjes Van 26 maart 2010 t/m 19 juni 2011 Opening op zondag 27 maart 2011 om 15.00 uur in Museum De Wieger. Openingswoord door Frank Lubbers, directeur van Museum De Wieger In de serie Daglicht in De Wieger, in samenwerking met het Grafisch Atelier Daglicht in Eindhoven, laten we dit keer werk van Jeroen Bodewits zien. In het Groot Atelier tonen wij grote zeefdrukken van Russische meisjes en in het Klein Atelier laten we zijn foto’s van datsja’s zien, de populaire buitenverblijven van de Russen. Jeroen Bodewits verbleef geruime tijd in Rusland op uitnodiging van een universiteit om een summerschool te geven. Dat verblijf gaf hem zo veel inspiratie, dat hij iets met die ervaring wilde doen. Hij besloot er een serie werken aan te wijden. De datsja is een knooppunt in de Russische samenleving. De datsja wordt gezien als een magische plek, waar de Russen zichzelf kunnen zijn en waar ze de drukte van de stad kunnen ontvluchten. Het is ook een plek waar wonderlijke gebeurtenissen kunnen plaatsvinden, als in een sprookje of met een filosofische, misschien wel mystieke lading. In het voorjaar rijden volle bussen en afgeladen Lada’s de stad uit naar de datsjadorpjes met romantische namen als ‘appelstation’ en ‘kersenmand’. Jeroen Bodewits reisde zelf ook vaak tussen de datsja van zijn gastgevers en de universiteit waar hij les gaf. Het was voor hem een Russisch sprookje, waarmee Rusland zich voorgoed vastbeet in zijn ziel. De Datsja & Meisjes series zijn nogal romantisch, maar tegelijk zit er een dubbelheid in de serie Meisjes: ze vertegenwoordigen het leven in de stad en ze zijn alleen met hun eigen dromen. De vervallen datsja’s zijn eveneens in zichzelf gekeerd: bedreigd door oprukkende projectontwikkelaars staan ze onbeschermd verscholen tussen de kale takken. Ter gelegenheid van de tentoonstelling verschijnt een nieuwe print, ‘Julia’, in een oplage van 15 exemplaren. Deze kan tijdens de expositie op voorinschrijving met korting besteld worden voor € 325,- in plaats van de galerieprijs van € 425,- De print wordt gratis toegestuurd. |